Był wówczas ostatnim żyjącym weteranem powstania w powiecie kolskim i jednym z 52 żyjących w całym kraju.
Zmarł 17 maja 1938 roku, dwa dni później został pochowany w grobowcu na cmentarzu parafialnym w Kłodawie. 22 stycznia 1978 roku na jego grobowcu odsłonięto tablicę ufundowaną przez Związek Bojowników o Wolność i Demokrację w Kłodawie.
Wdowa po Szurgocińskim, Stefania, utraciła wszystkie oszczędności po weteranie w trakcie II wojny światowej, żyła w skrajnej nędzy i pod koniec życia trafiła do domu pomocy społecznej w Kole, a następnie do Wielenia, gdzie zmarła i została pochowana.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Podporucznicy II Rzeczypospolitej (weterani powstania styczniowego) Kategoria:Odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy cieśle Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1938 Kategoria:Ludzie związani z Kłodawą Kategoria:Polscy zesłańcy na Sybir