Wygląd Gatunek ten dorasta do 4–7 cm długości. Z wyglądu podobny do grzebiuszki i ziemnej i, tak jak ona, posiada blady modzel na stopie oraz kopulastą czaszkę. Występuje duża zmienność w ubarwieniu – skóra może mieć kolor od szarego przez żółtawy i brązowawy do czerwonawego. Występują również często pomarańczowe kropki. Od grzebiuszki ziemnej różni się obecnością trzech podłużnych jasnych pasów na grzbiecie (występujących u większości osobników) oraz czarnym paskiem pomiędzy oczami.
Zasięg występowania i siedlisko Gatunek ten występuje od wschodniej Ukrainy i zachodniej Rosji (gdzie krzyżuje się z grzebiuszką ziemnej na niewielkim obszarze) do zachodniej Syberii i Kazachstanu. Na południu spotykany jest wzdłuż linii brzegowej Morza Azowskiego, Półwyspie Krymskim i Kaukazie do Dagestanu. P. vespertinus występuje na wysokościach 0–830 m n.p.m.
Zasiedla obszary nizinne charakteryzujące się występowaniem miękkiej gleby.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała Pelobates vespertinus w swojej Czerwonej księdze gatunków zagrożonych w 2023 roku, nadając mu status najmniejszej troski