Prowadził kampanię przeciw Vladkowi Mačkowi i kierownictwu Chorwackiej Partii Chłopskiej (HSS).

Po zakończeniu wojny do 1966 roku był sekretarzem KC KPH. W latach 1966–1969 był przewodniczącym tego gremium. Od 1948 roku był członkiem komitetu centralnego KPJ (później SKJ). Do 1953 roku był szefem chorwackiego rządu. W latach 1953–1963 był przewodniczącym Zgromadzenia Socjalistycznej Republiki Chorwacji. Od 1966 roku był członkiem prezydium KC SKJ. W 1974 roku został członkiem prezydium Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii, będąc jej wiceprzewodniczącym w latach 1975–1976 i 1982–1983. W latach 60. był zwolennikiem nurtów reformatorskich i opowiadał się za reformami gospodarczymi i politycznymi oraz przekazaniem większej liczby uprawnień republikom federalnym. Latem 1971 roku stanął jednak po stronie konserwatywnej. W 1974 roku brał udział w pracach nad nową konstytucją Jugosławii.

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 1976) Honorowy obywatel Zagrzebia (ok.