W kwietniu 1939 został powołany na dziesięciotygodniowe ćwiczenia, a następnie pozostawiony w służbie czynnej i przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko zastępcy dowódcy obrony przeciwlotniczej. Wziął udział w kampanii wrześniowej. 17 września 1939 przekroczył granicę i został internowany na terytorium Królestwa Węgier. W maju 1940 przedostał się do Francji i został przydzielony do Stacji Zbornej Oficerów w obozie Carpiagne (franc. Camp de Carpiagne). 20 czerwca tego roku ewakuował się do Wielkiej Brytanii i został skierowany do obozu Crawford. 2 września 1940 przybył do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. W październiku 1944 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Zarządu Wojskowego, a w październiku następnego roku przeniesiony w stan nieczynny. W październiku 1946 wrócił do Przemyśla. Tam 3 stycznia 1948 zmarł i został pochowany na cmentarzu komunalnym Zasanie.
W 1920 ożenił się z Ludmiłą z Długoszów (zm. 1956), z którą miał syna Andrzeja (1925–1978).