Przykładowo, jeśli w jądrze siły odpychania elektrostatycznego pomiędzy protonami są większe niż przyciągające siły jądrowe pomiędzy nukleonami, to jądro to ulegnie rozpadowi. W wyniku rozpadu beta atomu azotu-16 (składającego się z 7 protonów i 9 neutronów) powstaje atom tlenu-16 już po kilku sekundach. W tym przypadku pod wpływem oddziaływania słabego jeden z neutronów atomu azotu zmienia się w proton, elektron i antyneutrino. Pierwiastek zmienia się w inny, ponieważ wcześniej posiadał siedem protonów (był to atom azotu) a po rozpadzie osiem (przez co stał się pierwiastkiem tlenu).
Przy rozpadzie alfa rozpadający się atom emituje jądra helu (2 protony i 2 neutrony) tworząc jeden atom innego pierwiastka i jeden atom helu-4. W wielu przypadkach proces rozpadu jest kilkustopniowy, czasem obejmując inne rodzaje rozpadu, trwający aż do powstania stabilnego izotopu.
Z kolei rozpad gamma polega na emisji wysokoenergetycznego fotonu (promieniowanie gamma) w wyniku przejścia jądra ze stanu wzbudzenia do stanu niższego. W wyniku tego procesu pierwiastek nie ulega przemianie.
Możliwe są również inne, rzadsze rodzaje rozpadu.