Zamek de Haar (nid. Kasteel de Haar) – rozległy kompleks zamkowy w holenderskiej miejscowości Haarzuilens niedaleko Utrechtu. Obecny wygląd zamku jest w dużej mierze wynikiem prac, zleconych w latach 1892–1912 przez ówczesnego właściciela barona Étienne'a Van Zuylen Van Nijevelt van de Haar (1860–1934) i jego żonę Hélène de Rothschild (1863–1947). Prace te prowadzone były pod kierunkiem zespołu architektów Pierre’a i Josepha Cuypersów, którzy dokonali rekonstrukcji średniowiecznego założenia.
Historia Początki zamku datuje się na połowę XII w. Pierwsza wzmianka o zamku pojawiła się w dokumentach w 1391, kiedy to członek rodu De Haar otrzymał zamek, który pozostał w rodzinie do wymarcia de Haar w linii męskiej, a następnie przeszedł przez małżeństwo na rodzinę Van Zuylen. Dirk van Zuylen został właścicielem zamku w 1451. Zamek został spalony w 1482 w trakcie konfliktów zbrojnych i częściowo rozebrany. Pozostała część prawdopodobnie została wkomponowana w nową budowlę wzniesioną na początku XVI w. Zamek wzmiankowany jest w dokumencie z 1506 jako należący do Stevena van Zuylena, a w 1536 - w wykazie włości lennych w prowincji Utrecht. Najstarszy obraz zamku przedstawia w dużej mierze odrestaurowany kompleks z 1554.