Powstałe wówczas obszerne, najczęściej dwutraktowe kamienice, reprezentują wczesną fazę historyzmu od form klasycystycznych poprzez neorenesans do neogotyckich.
Kamienica na działce nr 11 została wzniesiona w 1858 roku (wg Agnieszki Zabłockiej-Kos) lub w 1877roku według projekty firmy projektowej Oesterling i Hentschel. Pierwotnie cały parter zajmował jeden lokal sklepowy. Wejście na wyższe kondygnacje prowadziło przez sień do której dostęp był z tylnej części budynku. W 1887 roku budynek został przebudowany. Wykonano wówczas sień przelotową łącząc ją z ulicą i dzieląc pomieszczenie sklepowe na dwa mniejsze z zapleczem. W 1897 roku do budynku dołączono kanalizację i wodociąg. W 1930 roku ponownie przebudowano część parterową; z części zaplecza wydzielono osobne mieszkanie.
W początkach XX wieku, w południowej części budynku znajdowała się restauracja, której właścicielem w 1903 roku był Lachmann a następnie pod nazwą "Zum neuen Gerichtskretscham" prowadził ją do 1914 roku Fritz Eschbeck;