Spód biały, ogon czarny.
Długość ciała: podgatunek nominatywny 15–16 cm; podgatunek ateralbus 16–17,5 cm.
Występowanie Monareczka czarnosterna występuje na Archipelagu Bismarcka należącym do Papui-Nowej Gwinei. Wyraźnie preferuje lasy pierwotne, rzadziej występuje w lasach wtórnych. Często spotykana w bambusowych zaroślach. Nie migruje. Zasięg występowania (EOO – Extent of occurence) obejmuje teren 161 tys. km².
Poszczególne podgatunki zamieszkują: S. v. ateralbus – wyspa Djaul S. v. verticalis – wyspy Nowy Hanower, Nowa Irlandia, Duke of York Islands, Umboi, Nowa Brytania
Status i zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) monareczka czarnosterna i monareczka żałobna od 2016 roku klasyfikowane są jako osobne gatunki. Monareczka czarnosterna została zaliczona do kategorii LC ( – najmniejszej troski). Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za prawdopodobnie stabilny. Gatunek ten ma bardzo duży zasięg, a zatem nie zbliża się do progu zagrożenia na podstawie kryterium wielkości zasięgu. Wielkość populacji nie została określona ilościowo, ale nie uważa się, że zbliża się do progu zagrożenia zgodnie z kryterium wielkości populacji.