Andrzej Dzikiewicz (ur. 7 września 1877 w Waksmundzie, zm. 3 września 1946 w Inowrocławiu) – polski artysta malarz i rzeźbiarz, nauczyciel rysunku.
Życiorys Pochodził z podhalańskiej wsi Waksmund. W 1906 roku ukończył seminarium nauczycielskie w Krakowie. Przez kolejne cztery lata pracował jako nauczyciel w szkołach w Żywcu, ucząc się jednocześnie sztuki m.in. pod okiem Władysława Ligęzy, potem u profesora Jana Kazimierza Olpińskiego (1875-1936), lwowskiego artysty malarza.
W 1920 roku przeniósł się do Cerekwicy koło Żnina, gdzie przez cztery lata pracował w szkole powszechnej. W 1924 roku został nauczycielem rysunku w gimnazjum męskim w Inowrocławiu, z którym to miastem związał się już na stałe. Egzamin państwowy uprawniający do nauczania w szkołach średnich zdał w Poznaniu w 1926 roku. W 1940 roku został przez Niemców wysiedlony wraz z rodziną do Radomska. Udało mu się wyjechać do Krakowa, gdzie mieszkał już do końca wojny, bywając też w Nowym Targu, w domu śp. Anny i Franciszka Jeziorczaków. W 1945 roku powrócił do Inowrocławia, gdzie rozpoczął pracę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Jana Kasprowicza.