Wojna sześciodniowa i okres po konflikcie mały|lewo|170x170px|Medal za Wybitną Służbę W trakcie wojny sześciodniowej (1967) w stopniu majora dowodził jednostką rozpoznania w dywizji Jisra’ela Tala, która operowała na północy Synaju. W czwartym dniu wojny, jako pierwszy ze swoimi żołnierzami dotarł do Kanału Sueskiego. Formacja, którą dowodził, przeprowadziła atak na obóz egipskiej kompanii w Al-Arisz, zniszczyła sześć czołgów T-55 oraz zaatakowała umocnione pozycje egipskie na południe od Al-Kantary. W uznaniu tych zasług został w 1973 roku odznaczony Medalem za Wybitną Służbę przez Szefa Sztabu Generalnego Dawida Elazara. Po wojnie został mianowany dowódcą 890 Batalionu Spadochronowego, z którym brał udział w starciach wzdłuż Kanału Sueskiego i na granicy z Jordanią podczas wojny na wyczerpanie (1967–1970). W 1968 roku awansowany do stopnia podpułkownika.
W 1969 roku przeniesiony do wydziału operacyjnego Sztabu Generalnego. Po dwóch latach przeniósł się do Korpusu Pancernego i przydzielono mu dowództwo nad 179 Rezerwową Brygadą Pancerną.