Jest to kraina rolnicza z przewagą gleb brunatnych i płowych, wytworzonych na podłożu gliniastym, choć pojawiają się też mniej urodzajne ziemie rdzawe wykształcone na piaskach. Lasów jest niewiele, choć w zachodniej części regionu, w lasach pod Kwidzynem utworzono Park Krajobrazowy Góry Łosiowe. Funkcjonuje też kilka rezerwatów, m.in. Dolina Osy oraz, położony częściowo w obrębie sąsiedniej Równiny Iławskiej, Jezioro Gaudy. Największe ośrodki miejskie mezoregionu to: Prabuty, Łasin, Susz, Kisielice.
Różnice w podziałach geograficznych W podziale fizycznogeograficznym Polski autorstwa Jerzego Kondrackiego z 1994 roku, Pojezierze Iławskie nie było podzielone na mezoregiony. Geograf Rafał Kot (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu) wyodrębnił na obszarze Pojezierza Iławskiego trzy mezoregiony – Równinę Iławską o równinnym terenie, z dominacją piasków w podłożu i lasów na powierzchni; oraz rozdzielone doliną Liwy pojezierza Dzierzgońsko-Morąskie i Łasińskie z rzeźbą wysoczyznową i przewagą gruntów rolnych na podłożu gliniastym. Podział ten przyjęto w wieloautorskiej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne Mapa fizycznogeograficznej regionalizacji Polski z 2018 roku – jako warstwa geoportalu Geoserwis GDOŚ w folderze „Inne dane środowiskowe”, warstwa „Mezoregiony fizycznogeograficzne”.
Kategoria:Pojezierze Iławskie