W 1893 został odznaczony Złotym Medalem Papieża Leona XIII.
Opublikował obszernie historię, geografię i epigrafię Półwyspu Azji Mniejszej: jego dwa tomy „Miasta i biskupstwa Frygii” (1895 i 1897) pozostają standardowymi pracami dotyczącymi topografii doliny rzeki Lycus i środkowej Frygii.
Podróżując po Azji i Bliskim Wschodzie, Ramsay był pod wrażeniem historycznej dokładności i dowodów Nowego Testamentu. Później wyznał, że zaczynał badania z nieprzychylnym nastawieniem, a sceptycyzm wobec chrześcijaństwa wyniósł ze szkoły w Tybindze. Nawrócił się po sprawdzeniu prawdziwości wielu wydarzeń opisanych w relacjach Nowego Testamentu. Daleki od atakowania relacji biblijnych, Ramsay wydał książkę „Św. Paweł, podróżnik i obywatel rzymski”, która miała potwierdzić wiarygodność biblijnych relacji.
W 1906 roku otrzymał tytuł szlachecki za wybitne zasługi dla świata naukowego. Został odznaczony medalem wiktoriańskim przez Królewskie Towarzystwo Geograficzne, a także przez Uniwersytet Pensylwanii. Do końca życia był czynnym pisarzem i wykładowcą.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Brytyjscy archeolodzy Kategoria:Brytyjscy bibliści Kategoria:Brytyjscy geografowie Kategoria:Członkowie British Academy Kategoria:Konwertyci na protestantyzm Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XIX wieku Kategoria:Rycerze Kawalerowie Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1939