Konwencja wiedeńska o znakach i sygnałach drogowych – umowa międzynarodowa określająca ogólne zasady wyglądu i umieszczania znaków oraz sygnałów drogowych obowiązujące w krajach będących jej sygnatariuszami.
mały|300px|
Konwencja ta została podpisana 8 listopada 1968 roku podczas konferencji Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ w Wiedniu, która trwała od 7 października 1968 roku. W tym samym czasie została podpisana konwencja wiedeńska o ruchu drogowym.
Alternatywna konwencja – – stworzona przez Wspólnotę Rozwoju Afryki Południowej jest używana przez część krajów południowoafrykańskich. W konwencji tej znajduje się wiele przepisów podobnych do tych z konwencji wiedeńskiej.
W Stanach Zjednoczonych obowiązują zasady zawarte w podręczniku () wydanym przez . Większość znaków drogowych jest opisana słownie, jednak są też te z piktogramami. Tego typu oznakowanie wykorzystywane jest także w Kanadzie, Irlandii, Australii, RPA, Nowej Zelandii, Japonii, Kambodży itd. System Integracji Środkowoamerykańskiej utworzył również własną konwencję opartą na MUTCD.