SNP i polityka Solidaritet Norge-Polen spotykała się często z przedstawicielami norweskiego parlamentu Stortinget. Przy wielu okazjach zbierano podpisy wśród parlamentarzystów w związku z akcjami na rzecz uwolnienia więźniów politycznych w Polsce. SNP była w częstym kontakcie z komisją spraw zagranicznych w norweskim parlamencie. W roku 1987 SNP porozumiała się z przewodniczącym i wiceprzewodniczącym tej komisji z dwóch największych partii w Stortinget (Socjaldemokratyczna Partia Robotników i konserwatywna Høyre) w sprawie żądania legalizacji NSZZ „Solidarność” przez norweski parlament, a nie tylko respektowania praw człowieka. SNP była niezależną norweską organizacją, która nie miała innego celu niż wspieranie NSZZ „Solidarność”. Organizacja była jednak członkiem międzynarodowej organizacji CSSO, która była luźną formą współpracy między stowarzyszeniami, komitetami i organizacjami na całym świecie, wspierającymi polską „Solidarność”. Przedstawicielami SNP w CSSO byli członkowie zarządu centralnego organizacji Arne Borg i Jerzy Jankowski. Jankowski był wcześniej działaczem Solidarności Walczącej na Dolnym ŚląskuRuch wsparcia „Solidarności”, środowiska wolnego świata przeciw zniewoleniu Polski, wydanie Ośrodka Karta, 2007, S.