Izabella Ida Koziebrodzka z domu Ścibor-Rylska (ur. 13 marca 1880 w Uhrynowie, zm. 3 października 1963 w Krakowie) – rzeźbiarka, jedna z pierwszych kobiet studiujących w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Rodzina Urodziła się w Uhrynowie jako trzecie dziecko Izabelli Ścibor-Rylskiej i Władysława Ścibor-Rylskiego. Władysław nie żył w momencie jej narodzin. Przez rodzinę zwana była Idą. Miała siostrę Marię i brata Eustachego. Siostra Róża zmarła jako małe dziecko.
Edukacja Ida chodziła do Szkoły Domowej Pracy Kobiet w Zakopanem, założonej przez generałową Jadwigę z Działyńskich Zamoyską. Potem do tej samej szkoły chodziła Magdalena Samozwaniec.
Początkowo próbowała malować. Pierwszych lekcji udzielił jej w Zakopanem Stanisław Witkiewicz, który wspierał Izabellę (zwaną przez niego Idalką) w jej dążeniach artystycznych; napisał o tym w listach do syna – Witkacego.