Księstwo bielskie – wielkolitewskie księstwo ze stolicą w Białej. Pierwszym znanym właścicielem księstwa bielskiego był książę (kniaź) Iwan Bielski, syn Włodzimierza Olgierdowicza.
Geografia Księstwo bielskie składało się z ziem Werchowje, Bolszowo, Szoptowo „itd.” ze stolicą w Białej. Było położone na granicy Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz Wielkiego Księstwa Moskiewskiego.
Historia lewo|mały|Biała (na mapie jako Bélaya) i okolice w okresie wojen moskiewskich Pierwsza wzmianka dotycząca książąt Bielskich dotyczy Iwana Bielskiego, którego spotykamy w latach 20. XV wieku z tytułem księcia Bielskiego w okolicznościach jego zaślubin z siostrą żony Władysława Jagiełły – Wasylią Holszańską. Iwan został zaproszony przez Nowogrodzian do Wielkiego Nowogrodu, gdzie sprawował funkcję namiestnika w latach 1445–1446, była to również ostatnia znana do dziś wzmianka na jego temat.
Według polskiego historyka, Józefa Wolffa (1852–1900), choć Kronika Bychowca nazywa Iwana księciem Bielskim to we współcześnie znanych dokumentach nigdzie z tym tytułem nie występuje. Oznacza to również, że nie jest pewne czy księstwo bielskie z ośrodkiem w Białej był kiedykolwiek nadany jemu czy nawet jego synom.