11 marca 1815 roku wstąpił do wojska 1. pułku strzelców konnych jako chorąży. 15 maja 1816 roku otrzymał awans na podporucznika, a 15 maja 1825 roku na porucznika I pułku strzelców pieszych i adiutanta pułkowego wojska Królestwa PolskiegoOficerowie Królestwa Polskiego 1815-1830 poz. 348 . Od 17 czerwca 1829 roku pełnił funkcję adiutanta polowego brygady generała hrabiego Piotra Szembeka. 24 maja 1830 roku otrzymał znak honorowy za 15 lat nieskazitelnej służby oficerskiejRobert Bielecki „Słownik Biograficzny Oficerów Powstania Listopadowego”, NDAP, AGAD, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 1998. S. 46..
Powstanie listopadowe
Po dwóch miesiącach powstania listopadowego, 6 lutego 1831 roku został mianowany na stopień kapitana. Od tego dnia pełnił obowiązki szefa sztabu 4 dywizji piechoty. Odznaczył się w bitwie pod Dobrem.W marcu 1831 r. przybył do Zamościa mianowany przez Naczelnego Wodza dowódcą Gwardii Ruchomej. Gen Dwernicki odkomenderował kpt Franciszka Frezera do organizacji Straży Bezpieczeństwa. W kwietniu 1831 r. odszedł z korpusem gen Dwernickiego na Wołyń. Od 4 czerwca 1831 roku został adiutantem polowym gen. Macieja Rybińskiego – dowódcy 1. dyw. piech. 27 lipca 1831 roku awansowany został do stopnia majora 12.