Semen Iwanowicz Bielski (spol. imię: Szymon; ur. przed 1484, zm. 1507–1522) – książę bielski, pochodzący z dynastii Giedyminowiczów, spokrewniony z Władysławem II Jagiełłą.
Życiorys Semen urodził się przed 1484 rokiem. Był członkiem dynastii Giedyminowiczów z ramienia rodu Olgierdowiczów, a także synem Iwana Bielskiego.
Panował samodzielnie w księstwie bielskim, skąd pozbył się swoich trzech braci. Ze wszystkich synów Iwana, to Semen pozostawił najwięcej śladów historycznych w Wielkim Księstwie Litewskim. W 1484 roku pozwał księcia Iwana Semenowicza Kobryńskiego o dobra należące do ''jego stryja'' – księcia Andrzeja Włodzimierzowicza. Kobryński jednak dowiódł, że jego żona jest wnuczką wspomnianego Andrzeja, za co otrzymał dekret przysądzający owe majątki tejże żonie.
Jeszcze w tym roku otrzymał przywilej na Smolniany (Smolany), które należały wcześniej do jego matki. Był również w posiadaniu Rosławia, który z niewiadomego powodu utracił. Miejscowość została nadana w 1494 roku księciu Andrzejowi Kromskiemu. Rok później sądzi się z książętami Massalskimi o Bolszewo i z Aleksandrem Chodkiewiczem o ziemie zbiegłego z Wielkiego Księstwa Litewskiego do Moskwy księcia Fedora Iwanowicza, które Chodkiewicz opisywał jako należące do jego matki, a które król zatwierdził Semenowi Bielskiemu.