Wedle tej hipotezy Harudowie odnotowani przez Ptolomeusza w Jutlandii znacznie wcześniej przybyli tam z północy, z bardziej antycznego HordalandJan de Vries, Altnordische Etymologisches Worterbuch, 1957, str. 281.
XVII-wieczny niemiecki historyk i kartograf Gabriel Bucelin opisując okolice szwajcarskiego Jeziora Konstanckiego (dziś: Badeńskiego) wymienił (pośród antycznych miast leżących na zachodnim brzegu tego jeziora) również HarudopolisGabriel Bucelin, Lacus Potamici olim Moesii et Aeronii nec non confinium sub nomine Constantiae sacrae et profanae descriptio, 1668. Analizując granice Słowiańszczyzny i komentując prace Jordanesa (który wskazywał jezioro względnie błoto Musianus jako jeden z punktów granicznych Słowiańszczyzny) Wilhelm Bogusławski odniósł się do tekstu Bucelina wskazując, że jezioro Musianus to w istocie Jezioro Konstanckie, a owo Harudopolis było pozostałością po wzmiankowanych przez Cezara Harudach. Bogusławski objaśniał etymologię nazwy tego miasta jako Harudów-miastoWilhelm Józef Bogusławski, Dzieje Słowiańszczyzny północno-zachodniej do