We wrześniu 1939 Wanda Michalska przedostała się na Węgry. Wróciła do Warszawy w sierpniu 1940Wojskowy Sad Rejonowy w Warszawie, Akta spr. 839/47 k. 33 (IPN BU 1000/232).. Zakład prowadziła przez cały okres okupacji. Podczas Powstania Warszawskiego w Introligatorni mieścił się Szpital PolowyT. Baczyński, Batalion Armii Krajowej „Zaremba” – „Piorun” w Powstaniu Warszawskim, Warszawa 1994, s. 78., którego administratorką była Wanda Michalska. Używała pseudonimów „Ciocia”, „Generał”. Po kapitulacji Warszawy Wanda Michalska została umieszczona w szpitalu jeńców AK w Zeithain, oddziale stalagu IV-B Mühlberg, nr. Jeńca 299777Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego T.4 – Jeńcy wojenni – żołnierze Powstania Warszawskiego, Warszawa 1997, s. 561.. W sierpniu 1945 wróciła do Warszawy, i ponownie otworzyła introligatornię, początkowo wspólnie z introligatorem Władysławem Zjawińskim. Po wojnie Wanda Michalska uczestniczyła w organizowaniu cechu Introligatorskiego.