Wygląd Samce dorastają do 42,5–89,5 mm długości, a samice do 43,0–95,2 mm. Długość głowy nieco większa niż jej szerokość. Nozdrza zlokalizowane mniej więcej w połowie odległości między czubkiem pyska i oczami. Błona bębenkowa widoczna, znajduje się nad nią również fałd skóry, który łączy się fałdami grzbietowo-bocznymi. Skóra na grzbiecie gładka lub lekko szorstka. Brzuch gładki. Palce u dłoni spiczaste, nie są spięte błoną pławną. Kończyny tylne długie i dobrze rozwinięte, a palce u stóp spięte są błoną pławną. Grzbiet jest zazwyczaj zielonkawy lub brązowawy. Na środku grzbietu występuje czasami wąski, jasnożółtawy albo zielony pasek, który rozciąga się od czubka pyska do urostylu. Ciało pokryte jest dużymi pomarańczowymi, jasnobrązowymi lub ciemnymi kropkami. Na grzbietnej części kończyn występują ciemne poprzeczne paski, a na wewnętrznej części ud widoczny jest czarny marmurkowy wzór na białym lub brązowym tle. Brzuszna część kończyn biaława, może występować również szary lub czarny marmurkowy wzór. Brzuch biały. Samce posiadają podwójne rezonatory, które są ciemniejsze niż reszta ciała. Oczy mają kolor pomarańczowozłoty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pelophylax bedriagae · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.