W 1981 wchodziła w skład komisji negocjacyjnej „Solidarności” z Ministerstwem Pracy w sporze o emerytury. W czerwcu i lipcu 1981 była delegatką na I Wojewódzkim Zjeździe Delegatów Regionu Pomorze Zachodnie, a we wrześniu i październiku 1981 delegatką na I Krajowy Zjazd Delegatów.
Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. została pozbawiona pracy w Zarządzie Regionu. Była członkinią nieformalnych struktur podziemnych. Zajmowała się kolportowaniem wydawnictw podziemnych, prowadzeniem listy represjonowanych, przekazywaniem informacji Konradowi Marusczykowi do Gdańska. Była łączniczką w środowisku opozycyjnych adwokatów (Jana Olszewskiego i Władysława Siły-Nowickiego). Była wielokrotnie przesłuchiwana i poddawana rewizjom, a w marcu 1983 zatrzymana na 48 godzin w areszcie przy ulicy Małopolskiej w Szczecinie. W 1983 była delegatka na I Zjazd Samorządu Radców Prawnych. W latach 1983–1986 współpracowała z podziemnym pismem „Obraz”. Została zatrzymana i objęta postępowaniem karnym, które ostatecznie umorzono na mocy amnestii, a po 1989 roku zakończono uniewinnieniem. Współorganizowała spotkania z opozycjonistami w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie. Dąbrowscy byli wielokrotnie przesłuchiwani, a w ich domu przeprowadzano rewizje.