Szkoła przodownictwa pracy – jednostka dydaktyczna Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego istniejąca w latach 1953–1972, powołana w celu podwyższenia kwalifikacji zawodowych i zwiększenia wydajności pracy robotników w zakładach pracy.
Powołanie szkoły na podstawie zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z 1953 r. pozostawało w ścisłym związku z uchwałą Prezydium Rządu z 1951 r. w sprawie ustroju szkolnictwa zawodowegoZarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 14 maja 1953 r. w sprawie organizowania szkół przodownictwa pracy i zasad wynagradzania pracowników szkolących robotników w tych szkołach. .Uchwała nr 448 Prezydium Rządu z dnia 23 czerwca 1951 r. w sprawie ustroju szkolnictwa zawodowego. ..
Szkoły organizowano w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych.
Zadania szkół przodownictwa Zadaniem szkół przodownictwa pracy było: doszkalanie robotników nie wykonujących norm, podnoszenie kwalifikacji tych robotników, którzy nie osiągają wyników, uzyskiwanych przez przodowników pracy, mimo wykonywania normy lub jej przekraczania, podnoszenie jakości produkcji, stosowanie i wprowadzanie nowych najbardziej oszczędnych i ekonomicznie uzasadnionych metod pracy.