Podczas I wojny światowej został przymusowo ewakuowany przez Rosjan do Charkowa. Tam pracował w miejscowym oddziale Powszechnego Towarzystwa Elektrycznego. Był także działaczem PPS w Rosji i przeciwnikiem bolszewików. W październiku 1921 powrócił do kraju i podjął pracę jako kierownik wydziału elektrycznego w Głównym Urzędzie Miar w Warszawie. Zmarł zarażony tyfusem. Pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera 2-2-8).
Życie prywatne Pochodził z zamożnej warszawskiej rodziny kupieckiej, był synem Jakuba (1835-1888) i Balbiny z Grosglików. Jego młodszym bratem był matematyk i działacz II Proletariatu i PPS, wiceprezydent miasta Łodzi Izydor (1875-1939)Alicja Pacholczykowa, Faterson Izydor, Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 2, Warszawa 1987, s. 60-61. Był żonaty z Ernestyną Jadwigą z Kempnerów. Miel dwóch synów: inżyniera chemika Mieczysława i nauczyciela Ernesta.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcja Rewolucyjna Kategoria:Nauczyciele akademiccy Towarzystwa Kursów Naukowych (1905–1918) Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy