Na bazie tej postaci stworzył grę terenową Pimania (1981), która stanowiła zbiór wskazówek prowadzących do autentycznego skarbu ukrytego przez członków Automaty.

Po Pimanii Croucher zdecydował się powziąć najbardziej ryzykowny projekt, znany pod nazwą Deus Ex Machina (1984). Interaktywne dzieło artystyczne opierało się na fragmencie sztuki Jak wam się podoba Williama Shakespeare’a o siedmiu etapach życia ludzkiego; ograniczało sprawczość gracza na rzecz medytacji nad śmiercią (do gry dołączona była kaseta audio, którą należało zsynchronizować z momentem rozpoczęcia rozgrywki). Na nagraniu pojawiały się głosy znanych celebrytów: Jona Pertwee, Iana Dury’ego i Frankiego Howerda. Croucher popełnił jednak błąd marketingowy: gra była sprzedawana po wysokiej cenie 15 funtów, co odstraszało od niej graczy. W efekcie, jak określał to Croucher, „Deus Ex Machina zebrała najlepsze recenzje w mojej karierze, a okazała się komercyjną katastrofą”.

Po porażce komercyjnej Deus Ex Machiny Croucher długo nie był aktywny w branży gier.