Korpus główny przykryty był dachem dwukondygnacyjnym – dolna kondygnacja czterospadowym, górna półszczytowym. Dach nad galerią pod okapem dachu głównego zakończony był trójkątnymi szczytami, a nad wysuniętym przęsłem środkowym niewielką kopułą•Piechotkowie Maria i Kazimierz, Bramy Nieba. Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN Warszawa 2015, s.337. Synagoga była orientowana, jej szafa ołtarzowa (aron ha-kodesz) umieszczona była przy wschodniej, węższej ścianie obiektu, wykonana z dębowego drewna liczącego około 200–300 lat. Przechowywano w niej 20 egzemplarzy Tory (5 ksiąg Mojżesza) z czego jeden egzemplarz szacowano na wiek 300 lat. Skrzydła drzwi ołtarza ozdobiono charakterystyczną symboliką skrzydlatych lwów, nad którymi płonęły trzy świece. Po prawej stronie widniał napis informujący o śmierci rabina kamioneckiego Marusa Wolfa w 1795 roku (barona i praojca rodziny Orenstein we Lwowie), a po lewej stronie manuskrypt mówiący o pradziadzie miejscowej rodziny ISSERLIS zwanego „Mordko” z około 1695 roku. W centrum głównej sali znajdowała się ośmioboczna żydowska mównica bima (hebr. בימה, dosł. podwyższenie) z 1730 roku, bogato rzeźbiona i zdobiona altana-kaplica, opatrzona drewnianą tralką owiniętą wokół ośmiokątnego podium.