Jest to budynek murowany z cegły, z elewacjami tynkowanymi na parterze i z białej cegły glazurowanej na wyższych kondygnacjach, powstały na planie czworoboku z podwórzem typu „studnia” pośrodku, zwieńczony dachem dwuspadowym kalenicowym krytym papą. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi 925 m². Posiada 5 kondygnacji nadziemnych i 1 podziemną.
Architektonicznie budynek reprezentuje styl secesyjny. Elewacja frontowa kamienicy (od strony ulicy Warszawskiej) jest jedenastoosiowa, a od strony ulicy Francuskiej dziesięcioosiowa, z czego skrajne osie z obydwu stron są wysunięte nieznacznym ryzalitem zwieńczonymi ściankami kolankowymi i wazonami. Na tych osiach znajdują się też balkony. Podziały horyzontalne wydzielono opaskami tynkowymi. Elewacje zakończone są wydatnymi gzymsami wspartymi na kroksztynach. Otwory okienne kamienicy zawarte są w bardzo dekoracyjnych oprawach z piaskowca, a stolarka okienna jest czterokomorowa ze ślemieniem. Na fasadzie od strony ulicy Warszawskiej, pomiędzy drugą a trzecią kondygnacją w środkowej osi zachował się relief przedstawiający Richarda Holtzego umieszczonego pomiędzy dwoma dębami.