Kompozycja parku została uzupełniona o elementy nawiązujące do jego patronki, Wisławy Szymborskiej. Pojawiły się parasolki, co jest nawiązaniem do anegdot, że poetka miała je często gubić. Na zabytkowym murze pojawiła się kompozycja ścienna, odnosząca się do zwyczaju kolekcjonowania przez Szymborską różnego typu artefaktów. Są to elementy ruchome, nieruchome, wydające dźwięki, mające funkcję użytkową lub wyłącznie ozdobną. W przestrzeni parku znalazły się również instalacje składające się z trzech dwustronnych ścianek z obrotowymi płytkami, połączonych na kształt litery „Y”. Płytki zawierają słowa i obrazki, z których można ułożyć zdanie w zależności od obrócenia płytek. Pierwsza ścianka zawiera słowa proste, druga powtórzenie słów z pierwszej, ale w języku angielskim, trzecia z kolei wyrazy trudniejsze. Instalacje te były inspirowane wyklejankami, które Szymborska tworzyła z wycinków z gazet. W parku umieszczone zostały również głazy i stalowe litery z fragmentami wiersza „Możliwości”.