W 1907 zamieszkał w Warszawie, nie biorąc udziału w życiu politycznym. W tym czasie pracował jako pomocnik naczelnika Warsztatów Mechanicznych Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1913 był wykładowcą Wydziału Technicznego Towarzystwa Kursów NaukowychDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917.. Podczas I wojny światowej w sierpniu 1915 po wkroczeniu Niemców do Warszawy był komisarzem Straży Obywatelskiej. Następnie w latach 1917-1918, pracował jako referent do spraw Polaków-jeńców wojennych w biurze Tymczasowej Radzie Stanu. W tym charakterze wizytował obozy w Szczypiórnie, Beniaminowie i Hawelbergu.
W okresie międzywojennym, w latach 20. przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie był dyrektorem Fabryki Fortepianów Brunona SommerfeldaMirosław Mastalerz, Bruno Sommerfeld, "Ornecianka" - online [dostęp 10.07.2023]. Był także prezesem Izby Przemysłowo-Handlowej (1930) oraz Związku Fabrykantów (1930-1939) w BydgoszczyObwieszczenie, "Dziennik Bydgoski" nr 71 z 29 marca 1930, s, 12 oraz w latach 1937-1939 funkcję wiceprezesa Izby Przemysłowo-Handlowej w GdyniKsięga adresowa ziem zachodniej Polski Gdynia-Wybrzeże, Województwo Pomorskie, Rocznik 1937-1938.