Po powrocie do Warszawy i odrzuceniu propozycji asystentury w Warszawskim Instytucie Politechnicznym uczył matematyki w warszawskich szkołach średnich, m.in. na pensjach Jadwigi Kowalczykówny i Jadwigi Sikorskiej, oraz prowadził wykłady o wytrzymałości materiałów w Szkole Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Prowadził także zajęcia na kursach organizowanych przez Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. Podczas Rewolucji 1905 uczestniczył w strajku szkolnym wchodząc w skład Koła Wychowawców z ramienia którego organizował tajne komplety szkoły średniejHelena Radlińska, Koło Wychowawców, w: Nasza walka o szkołę polską 1901-1917, t. 2, Warszawa 1934, s. 102, 107. Współorganizator Polskiej Macierzy Szkolnej – był wraz ze Stanisławem Kalinowskim współautorem programu tej instytucji.
Był założycielem a następnie dyrektorem Zakładu Pomocy Szkolnych "Urania" przekształconego w 1914 w towarzystwo akcyjne. Zakład ten opracowywał nowe wzory i typy sprzętów szkolnych, a także zajmował się ich produkcją. Zyski zakladu zgodnie ze statutem przeznaczane były wyłącznie na cele społeczne.