List o stolikach wirujących – list Cypriana Kamila Norwida z 1855 roku na temat modnych wówczas praktyk spirytystycznych.
Powstanie utworu W maju 1854, na miesiąc przed opuszczeniem Stanów Zjednoczonych, Norwid otrzymał list od Marii Trębickiej, która wśród różnych pytań, zadała mu pytanie o modne wówczas w towarzystwie zjawisko wirujących lub pukających stolików. Pierwszą odpowiedź Norwid nakreślił na odwrocie autografu wiersza Rzeczywistość i marzenia po czym starannie wymazał. Brzmiała tak: Pani pytasz o fenomena stołów – nigdzie zaiste więcej, jak tu, nie praktykują się te rzeczy, których jednak sam nigdy nie praktykowałem. Człowiek zawsze używa woli pośrednio, przez materiał, z którego robi – zmechanizowanie wszelkiej pracy czyni, aż akt woli bezpośrednio do rzeczy stawa się – jest to «casus» fatalny. Jest to niewola-wolności, kara fatalna [za] nie święte jej użycie. Jeżeliby ludzie nie mówili prawdy, to kamienie wołać będą (powiedziano jest w Piśmie św.), wszelako nie jak ludzie, ale jako kamienie.