Jan Maniecki, ps. „Marian Józiński” (ur. 2 grudnia 1895 w Brzączowicach, zm. po 21 stycznia 1945 w Dobczycach) – polski rolnik, sierżant rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 2 grudnia 1895 we wsi Brzączowice, w ówczesnym powiecie myślenickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Marii z Żaków. Ukończył szkołę powszechną w Droginii. Mając 12 lat rozpoczął pracę jako uczeń rzeźbiarstwa i kamieniarstwa. W 1913 został członkiem Związku Strzeleckiego.
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 1. kompanii 3 pułku piechoty. W 1916 został ranny pod Rarańczą. 28 marca 1917 został wymieniony we wniosku na odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918) wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 wstąpił do 1 batalionu strzelców Wojska Polskiego w Krakowie i w jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami. W maju 1919 z całym batalionem został wcielony do 18 pułku piechoty. Z tym oddziałem walczył na wojnie z bolszewikami. 28 sierpnia 1920 podporucznik Stanisław Baster, dowódca 10.