Zmiana finansowania badań w Europie i konsekwencje dla ESF W 2008 roku EUROHORCs (European Heads of Research Councils; rozwiązane w 2011 r., kiedy jego członkowie utworzyli Science Europe) opublikowało mapę drogową dla bardziej konkurencyjnej Europejskiej Przestrzeni Badawczej. ESF pełniła wówczas rolę agencji wykonawczej dla instrumentów finansowania i koordynacji EUROHORCs, które zostały wygaszone w latach 2011–2014, kiedy krajowe organizacje badawcze wycofały się z modelu wspólnego ESF. Na poziomie ESF nie ustanowiono równoważnego instrumentu międzyrządowego.
W tym samym okresie finansowanie badań w UE zostało skoncentrowane w ramach programów ramowych Komisji Europejskiej, w szczególności w programie Horizon 2020. Został on uruchomiony w 2014 roku z budżetem prawie 80 miliardów euro (około 30 miliardów więcej niż w poprzednim siódmym programie ramowym, FP7). Program miał na celu ujednolicenie inicjatyw badawczych i innowacyjnych UE w jednym frameworku, wzmocnienie globalnej konkurencyjności Europy oraz sprostanie głównym wyzwaniom społecznym poprzez skoordynowane finansowanie na poziomie Unii.