W celu obniżenia skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego Anka-3 został zaprojektowany w układzie latającego skrzydła. Wlot powietrza do silnika znajduje się nad krawędzią natarcia płata. Tunel dolotowy do silnika opływa kadłub od góry, zaginając się w celu osłonięcia łopatek pierwszego stopnia sprężarki silnika. Samolot napędzany jest pojedynczym silnikiem turbowentylatorowym. Prawdopodobnie jest nim zakupiona na Ukrainie jednostka Iwczenko-Progress serii AI-25TLT lub AI-322. Te same silniki dostarczane są wytwórni Baykar, wykorzystującej je w swoim samolocie Bayraktar KızılelmaMichał Gajzler, Nie tylko Bayraktar TB2, czyli Akıncı i Kızılelma, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 10 (2022), s. 46-49, . Docelowo jednak planowane jest wykorzystanie rodzimej konstrukcji bazującej na istniejącej już, dwuprzepływowej jednostce TEI-TF6000 i jej wersji z dopalaczem, oznaczonej jako TEI-TF10000, o ciągu większym o 40 %. Maszyna ma mieć zdolność lotu z prędkością poddźwiękową. Będzie realizowała misje uderzeniowe na cele naziemne, przeciwko obronie przeciwlotniczej, misje bliskiego wsparcia i zadania rozpoznania obrazowego, sygnałowego oraz walki radioelektronicznej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — TAI Anka-3 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.