W 1989 roku został wybrany na członka Académie des Beaux-Arts, w 1995 roku objął funkcję jej przewodniczącego.
Nagrodzony został Prix Italia (1958), Grand Prix Musical de la ville de Paris (1974), Grand Prix du SACEM (1978, 1991), Prix Florence Gould (1983), Prix René Dumensil (1987) i sześciokrotnie Grand Prix du Disque. W 1980 roku został odznaczony Legią Honorową.
Twórczość We wczesnym okresie swojej twórczości pozostawał pod wpływem Oliviera Messiaena. Następnie uległ wpływom René Leibowitza, jego Wariacje na fortepian i 10 instrumentów należą do najwcześniejszych utworów francuskich utrzymanych w ścisłej technice dwunastotonowej. Kompozytor szybko popadł jednak w konflikt między uprawianą przez siebie awangardową twórczością muzyczną a wymogami stawianymi muzyce przez ideologię komunistyczną, w wyniku czego odrzucił dodekafonię i dokonał znaczącego uproszczenia swojego języka dźwiękowego. W połowie lat 50. w twórczości Nigga nastąpił przełom artystyczny i próba poszukiwania własnego stylu, który łączyłby komunikatywność z osiągnięciami awangardy.