Najsłynniejszy pojedynek obu klubów odbył się w sezonie 1948. W pierwszych po II wojnie światowej rozgrywkach I ligi oba kluby miały identyczna liczbę punktów i o mistrzostwie Polski decydował dodatkowy mecz na neutralnym stadionie. 5 grudnia 1948 na stadionie Garbarni Kraków Cracovia pokonała Wisłę 3:1 i to ona została mistrzem.

Trzykrotnie w Świętej Wojnie orzeczono walkower. Za każdym razem ukarana została Wisła. Po raz pierwszy stało się tak w roku 1913, podczas meczu decydującego o mistrzostwie Galicji dla jednej z tych drużyn (w drużynie Białej Gwiazdy pod fałszywymi nazwiskami wystąpili nieuprawnieni gracze), wówczas walkower wynosił 5:0. W 1933 w meczu ekstraklasy i ponownie w 1943 w meczu okupacyjnych mistrzostw Krakowa wiślacy zeszli z boiska nie zgadzając się z decyzjami sędziego co przerwało mecz i spowodowało walkower dla Pasów.

„Święta Wojna” Określenie „Święta Wojna” jest autorstwa obrońcy Cracovii Ludwika Gintela, który przed jednym z meczów z Wisłą miał powiedzieć do kolegów w szatni No to chodźmy panowie na tę świętą wojnę. Wcześniej wyrażenia tego używano na określenie derbów między dwoma żydowskimi klubami z Krakowa Makkabi i Jutrzenką, której Gintel był wychowankiem.