Jääkarhu, później Sibiriakow – fiński lodołamacz, zbudowany w 1926 roku w Holandii. W 1945 roku przekazany ZSRR, służył do 1972 roku pod nazwą „Sibiriakow”.
Budowa Lodołamacz „Jääkarhu” został zbudowany na zamówienie Finlandii w 1926 roku w holenderskiej stoczni Machinefabriek en Scheepswerf P. Smit w Amsterdamie. Przyczyną jego budowy była potrzeba uzupełnienia braków w lodołamaczach, które Finlandia musiała oddać Rosji po pokoju w Tartu w 1920 roku. Autorami projektu byli fińscy konstruktorzy K. Johansson i Ossian Tybeck, którzy wykorzystali doświadczenia z eksploatacji jednostek tego rodzaju w Finlandii. Od razu został też przystosowany do montażu uzbrojenia.
Opis Lodołamacz miał wyporność standardową 4825 ton. Długość całkowita wynosiła 78,4 m, szerokość 19,3 m, a zanurzenie 6,4 m. Napęd stanowiły trzy maszyny parowe o mocy łącznej 9800 KM, z tego dwie główne napędzające dwie śruby na rufie i jedna pomocnicza, napędzająca śrubę na dziobie. Dwie kotłownie były umieszczone na śródokręciu, a maszynownie znajdowały się za nimi (na rufie) i przed nimi (na dziobie). Prędkość maksymalna wynosiła 18 węzłów. Załoga liczyła 147 osób.