Zobowiązano się do inwestowania co najmniej 20% budżetów obronnych w główny sprzęt, w tym w powiązane z nim badania i rozwój.
W odpowiedzi na radykalnie zmienione środowisko bezpieczeństwa wprowadzono w życie nową generację regionalnych planów obronnych, w tym nowe wielonarodowe Sojusznicze Siły Reagowania, a także struktury dowodzenia i kierowania podległe SHAPE. Potwierdzono rozmieszczenie na wschodniej flance NATO dodatkowych jednostek wielkości brygady. Zwrócono też uwagę na potrzeby posiadania silnego przemysłu obronnego, zdolnego do zaspokojenia potrzeb wzmocnionej zbiorowej obrony, zintensyfikowania szkolenia i ćwiczeń. Poparto też wysiłki SACEUR, by poprawić zdolność do wspierania sił Sojuszu, w tym poprzez rozmieszczenie amunicji i sprzętu w rejonach zbliżonych do planowanych działań wojsk.
Przypomniano, że celem potencjału nuklearnego NATO jest utrzymanie pokoju, zapobieganie przymusowi i odstraszanie agresji. Strategiczne siły nuklearne Sojuszu pozostaną najwyższą gwarancją bezpieczeństwa. Będą one modernizowane, a plany użycia aktualizowane.