Władysław (siedzi), zdjęcie pamiątkowe w otoczeniu krewnych, około 1970 19 września 1941 został objęty amnestią dla obywateli polskich. Następnie przez Czelabińsk udał się do Buzułuku, gdzie mieściła się siedziba dowództwa i sztabu oddziałów tworzonych przez gen. Andersa. Ostatecznie został jednak zatrzymany w ZSRS i zmuszony do pracy w kołchozie w Uzbekistanie. Spędził tam półtora roku pracując przy zbieraniu bawełny. Przy tej okazji uczył także polskie dzieci. Przeniesiono go następnie do „robotniczych batalionów” w kopalni węgla w rejonie Leningradu, gdzie, chorując, miesiąc spędził w szpitalu. thumb|left|Ks. Władysław, podczas rozmowy z traktorzystą, przy drodze polnej, Żyliny, wrzesień 1976 Wreszcie w styczniu 1945, po upływie pięciu lat pracy w obozach, odzyskał wolność i jeszcze w tym samym miesiącu odbył podróż przez Moskwę i Grodno do rodzinnej miejscowości. Jednak jego ówczesne pragnienie szybkiego powrotu do Seminarium Duchownego w Łomży nie spełniło się, ponieważ już 27 lipca tego roku znów go aresztowano przetrzymując kolejno w pobliskim Kopciowie, Wiejsiejach, Łoździejach, w więzieniu w Mariampolu i w Wilnie. Tym razem skazano go na pracę w obozie w rejonie Archangielska.