Jewhenija Bondaruk, (ur. 1922, zm. ok. 1995) – ukraińska rolniczka zaangażowana w pomoc Polakom podczas rzezi wołyńskiej.
Jewhenija w 1938 roku wzięła ślub z Prokopem Bondarukiem. Prowadzili gospodarstwo rolne we wsi Sieniawka na Wołyniu. W pobliżu mieszkała jej matka, Oksana Karpiuk. W sąsiedniej wsi Aleksandrówka żyła polska rodzina Adamowiczów.
W nocy 15/16 lipca 1943 roku na Aleksandrówkę atak przeprowadził oddział OUN-UPA. Adamowicze przetrwali go i od tamtej pory ukrywali się. Czwórka ich dzieci chowała się w zbożu, co zauważyła matka Jewhenii. Pod koniec sierpnia, po tym jak we wsi ponownie było słychać strzały, kobieta postanowiła ukryć dzieci, a także ich rodziców i babcię. Pomagali jej Jewhenija i Prokop Bondarukowie. Adamowicze postanowili się rozdzielić – rodzice z trójką młodszych dzieci skryli się w bunkrze w polu, zaś najstarsze dziecko, Teresa, z babcią Teklą schowała się w stodole Bondaruków. Po pewnym czasie stodołę przeszukiwali członkowie OUN-UPA, którzy jednak nie znaleźli ukrywających się Polek. Podczas następnego napadu OUN-UPA zamordowano małżeństwo Adamowiczów oraz trójkę ich najmłodszych dzieci. Tekla Adamowicz, nie chcąc dalej narażać życia Teresy oraz Bondaruków, zdecydowała się opuścić ich gospodarstwo.