Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 320 km².
Ekologia Głównym habitatem sterowika wstęgosternego są wysokie nizinne lasy tropikalne zarówno pierwotne, jak wtórnego wzrostu. Spotykany jest także w zacienionych ogrodach. Jest gatunkiem osiadłym. Dieta tego gatunku nie została zbadana, składa się prawdopodobnie z owadów, które wyłapuje w błotnistym podszycie leśnym. Długość pokolenia jest określana na 3,4 roku.
Rozmnażanie Brak informacji na temat rozmnażania.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody od 2022 roku gatunek ten zaliczany jest do kategorii NT ( – bliski zagrożenia); wcześniej, od 2013 roku był klasyfikowany jako gatunek narażony (VU), a od 2010 roku jako gatunek zagrożony (EN). Ptak ten jest słabo poznany i nie ma zgodnych szacunków na temat jego liczebności. Obecnie uważa się, że populacja tego gatunku najprawdopodobniej przekracza 1000 dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako powolnie spadkowy głównie z powodu niewielkiego zmniejszania się naturalnego habitatu.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zimorodkowate Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Taksony opisane przez Richarda Sharpe’a Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1870 roku Kategoria:Fauna endemiczna Indonezji