W 1888 opracował metodę obliczania ścieżki pod połączonym działaniem sił pionowych i poziomych. W swojej pracy Исследование влияния внешних сил на верхнее строение железнодорожного пути: научная литература (Badanie wpływu sił zewnętrznych na nawierzchnię toru kolejowego” wyznaczył moment zginający z działania układu sił na szynęИстория железнодорожного транспорта России. Т. I: 1836-1917 гг., Под редакцией Е. Я. Красковского], М. М. Уздина, Санкт-Петербург 1994, c. 124. Uczestniczył również w próbach wytrzymałościowych produkowanych w Rosji parowozów. Jego działalność naukowa umożliwiła rozwiązanie wielu problemów związanych z projektowaniem rozstawu szyn, miało to ogromne znaczenie praktyczne i wpłynęły na dalszy rozwój kolejnictwa. Członek Rosyjskiego Towarzystwa TechnicznegoZbigniew Opacki, Instytut Inżynierów Komunikacji w Petersburgu, Muzeum Miasta Gdyni [dostęp 15.07.2023] oraz Wydziału Techniczno-Budowlanego Kijowskiego Towarzystwa TechnicznegoВлад Каганов, Крещатик. Киевское техническое общество.