Sterowik niebieskobrzuchy (Tanysiptera carolinae) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny łowców (Halcyoninae) w rodzinie zimorodkowatych (Alcedinidae). Słabo poznany ptak występujący tylko na indonezyjskiej wyspie Numfoor; według IUCN jest bliski zagrożenia wyginięciem.
Systematyka Pierwszego naukowego opisu taksonu dokonał niemiecki zoolog Hermann Schlegel, nadając mu nazwę Tanysiptera Carolinae. Opis ukazał się w 1871 roku w „Nederlandsch Tijdschrift voor de Dierkunde”. Autor jako miejsce typowe wskazał wyspę Méfoor (Numfoor). Tradycyjnie takson ten umieszczany jest w grupie gatunków składających się ze sterowika dużego (T. galatea), sterowika łuskowanego (T. riedelii) i sterowika wstęgosternego (T. ellioti). Gatunek monotypowy.
Etymologia Nazwa rodzajowa: tanusipteros „długopióry”, od τανυ- tanu- „długo-”, od τεινω teinō „rozciągać”; -πτερος -pteros „-pióry”, od πτερον pteron „pióro”. Epitet gatunkowy jest eponimem honorującym Karolinę Elisabeth Luise von Breidenbach zu Breidenstein Baronin von Rosenberg (1844–1923), żonę niemieckiego przyrodnika i odkrywcy Carla Freiherra von Rosenberga, który odkrył ten gatunek.