Po powrocie w latach 1881–1884 pracował przy nawadnianiu stepów astrachańskich.
Od 1884 pracował w Ministerstwie Komunikacji, najpierw przy projektowaniu i budowie linii kolejowych Tambow—Saratow, Pokrowsk—Uralsk a potem przy eksploatacji kolei Orłowsko-Griażskiej i Liweńskiej (1884–1890). W latach 1893–1896 referent wydz. technicznego Departamentu Dróg Żelaznych w Ministerstwie Komunikacji, następnie zastępca naczelnika wydz. technicznego Centralnego Zarządu Budowy Kolei Syberyjskiej (1896) i naczelnik wydz. budowy kolei Moskwa-Windawa i Petersburg-Witebsk (1897) a następnie od 1897 zastępca inżyniera budowy tych dwóch linii kolejowych. Był naczelnym inżynierem budowy sieci miejskich tramwajów elektrycznych w Petersburgu (1905–1913) i głównym inżynierem budowy zwodzonego mostu Pałacowego przez Newę (1911–1913) zaprojektowanego przez Andrzeja Pszenickiego. W latach 1905–1917 członek Rady Inżynieryjnej przy ministrze komunikacji.