12 Brygada Pancerna z irackiej 3 Dywizji Pancernej miała wykonać kontruderzenie w miejscu, gdzie stacjonowała syryjska 9 Dywizja. Irakijczycy otrzymali z syryjskiego dowództwa rozkaz wyhamowania izraelskiego uderzenia i zmuszenia przeciwnika do wycofania się za linię zawieszenia ognia z 1967 roku. Plan kontrnatarcia formacji zakładał atak w dwóch kolumnach. Pierwsza, składała się z dowództwa brygady, batalionu czołgów i batalionu piechoty zmechanizowanej i poruszała się drogą Kafr Szams–Tall Anter–Kafr Nasidż. Druga, pod dowództwem mjra Zuha’ira Kasama Szukriego, składała się z batalionu czołgów i batalionu piechoty zmechanizowanej i poruszała się po trasie Zimrin–Akraba–Al-Mal–Tall Sza’ar.
Przebieg bitwy o Tall Masharę
Izraelska ofensywa mały|Mapa starć iracko-izraelskich z 12 października 1973 roku na Wzgórzach Golan Rankiem 12 października 210 Dywizja ruszyła do natarcia siłą trzech brygad (ok. 100 czołgów): Oded, 179 i 679 drogą Kafr Nasidż–Kanakir, aby ominąć Chan Arnabę od południa. 679 Rezerwowa Brygada Pancerna natknęła się w rejonie Kafr Nasidż na opór pozostałych w rejonie żołnierzy 9 Dywizji Zmechanizowanej, których zadaniem było opóźnienie natarcia izraelskiego. Walki nie trwały długo i po południu brygada wkroczyła do Kafr Nasidż.