Powierzchnia podłużnie włóknista, drobno owłosiona, na wierzchołku silniej owłosiona, biała lub biaława, z białą grzybnią u podstawy. Miąższ Białawy, ochrowo brązowawy pod kapeluszem, o grzybowym zapachu, czasami podobnym do zapachu spermy. Smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7–10 × (4)4,5–6 μm, Q = 1,75, elipsoidalne, elipsoidalno-wrzecionowate lub elipsoidalno-cylindryczne, pokryte drobnymi brodawkami z łącznikami, w odczynniku Melzera amyloidalne. Podstawki (19)23–36 × 9–12 μm, 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe, maczugowate. Bazydiole 15–33 × 5–11 μm, maczugowate, cylindryczne, nieco nabrzmiałe. Cheilocystydy i pleurocystydy duże, (18) 46–85 (90) × (9) 15–21 (28) μm, wrzecionowate, półbutelkowate, czasami mniej lub bardziej lancetowate, tępe, rzadko septowane, cienkościenne, często z lekko grubościennym wierzchołkiem. Strzępki tramy blaszek cylindryczne lub nieco nabrzmiałe, cienkościenne, niedekstrynoidowe, o szerokości do 15(25) μm. Strzępki skórki kapelusza typu ixocutis do subixotrichoderm w środku, cylindryczne, cienkościenne, gładkie lub wewnątrz inkrustowane ziarenkami, niedekstrynoidalne, o szerokości 3–8 μm z wzniesionymi końcówkami. Strzępki w skórce trzonu cylindryczne, równoległe, cienkościenne, niedekstrynoidowe, o średnicy do 7 μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ciemnobiałka popękana · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.