Buntownicy domagali się likwidacji zakazów dotyczących marynarzy w służbie: zakazu udawania się w miejsca publiczne, zakazu poruszania się podczas przepustki w ubraniu cywilnym, zakazu zajmowania miejsc siedzących w tramwaju. Chcieli również, by oficerowie nie zwracali się do marynarzy na "ty" i oczekiwali innych zmian poprawiających sytuację marynarzy. Według wspomnień Gienkina artylerzyści, którzy dołączyli do buntu, proponowali aresztowanie oficerów i przejęcie dział, ale marynarze nie zdecydowali się na taki krok. Uczestnicy powstania chaotycznie demonstrowali po mieście, wielu z nich było nieuzbrojonych. W Sewastopolu agitatorzy polityczni starali się pozyskiwać poparcie mieszkańców dla powstania. mały|Rewolucjoniści Sewastopola, wydawnictwo radzieckie. Wśród zamieszczonych fotografii – zdjęcia uczestników buntów we Flocie Czarnomorskiej Szmidt zamierzał przejąć pod swoje dowództwo całą Flotę Czarnomorską i zablokować dostęp do portu w Sewastopolu od morza, jednak większość okrętów (22) i ich załóg oraz żołnierzy stacjonujących w mieście (łącznie ok. 12 tys. ludzi) pozostała wierna władzom. Do Sewastopola skierowano również dodatkowe oddziały z Symferopola, Teodozji i Odessy. Szmidt uwięził na okręcie oficerów „Oczakowa” i groził ich rozstrzelaniem, jeśli jego żądania zostaną zignorowane.