Tajemnica lorda Singelworth – nowela Cypriana Kamila Norwida z 1883 stanowiąca czwartą część Tetralogii epickiej.
O utworze Na miejsce akcji utworu wybrał Norwid Wenecję, w której przebywał w latach 1843 i 1844, i do której dwukrotnie już powracał w swoich utworach: w 1850 we wspomnieniu Menego i w latach 70. we Wspomnieniach weneckich. Na wybór Wenecji wpłynął wątek związany z balonem, którego loty znad Lido podziwiał Norwid podczas swej bytności w tym mieście oraz wiadomość o tragedii rodziny Platerów, a mianowicie o śmierci młodziutkiej Jadwigi P., która utonęła na Lido. Autor odpowiednio przeinaczył nazwiska znanej sobie arystokracji i inteligencji weneckiej, zachowując jedynie prawdziwe nazwisko improwizatora ludowego Toniego di Bona Grazia. Do rysów regionalnych należą ponadto ruiny Hotelu pod Białym Lwem, popularna kwietniowa Regata, wieczorny spacer po Piazzetta i gondolierzy śpiewający Tassa.
Tajemnica, tak jak i pozostałe części tetralogii musiała powstać w pierwszym kwartale 1883, najprawdopodobniej jako trzecie, zamykające ogniwo trylogii włoskiej.