Mimo swojego pochodzenia wyróżniał się umiłowaniem zakonnego ubóstwa.
W 1618 Gliceriusz otrzymał zgodę papieża na złożenie wcześniejszych ślubów wieczystych in articulo mortis – w obliczu śmierci. Były to pierwsze złożone śluby w historii zakonu (sam Józef Kalasancjusz złożył je dopiero miesiąc później). Gliceriusz Landriani zmarł w opinii świętości w nowicjacie pijarskim Santa Maria in Via w dniu złożenia ślubów, 15 lutego 1618 w Rzymie. Jego ciało spoczywa w kościele pw. św. Pantaleona w Rzymie.
Proces beatyfikacyjny Św. Józef Kalasancjusz rozpoczął jego proces beatyfikacyjny, podczas którego wystąpił jako świadek. Nakazał umieścić jego serce w relikwiarzu i przez długi czas przechowywał je w swoim własnym pokoju, a obecnie znajduje się w Domu Generalnym pijarów. Proces został przerwany w wyniku ogólnych rozporządzeń wydanych przez papieża Urbana VIII. Wznowiony pod koniec XIX w., a w 1931 papież Pius XI wydał dekeret o heroiczności cnót Gliceriusza Landrianiego. W maju 2023 w Domu św. Pantaleona w Rzymie oficjalnie na nowo zainicjowano proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny czcig. Gliceriusza. Postulatorem Generalnym jest o. Ángel Ayala Guijarro.