7 lutego 1662 roku został wydany przywilej królewski, jednak ku niezadowoleniu Pascala według przywileju z systemu nie mogli korzystać ludzie „żyjący z pracy rąk”. Mimo to Pascal zajął się wieszaniem afiszów reklamujących system transportu.
18 marca 1662 roku uruchomiono pierwszą linię – spod Pałacu Luksemburskigo do . W otwarciu linii uczestniczył Pascal, który również przejechał się pierwszym powozem. Podczas inauguracji pomysł spotkał się z entuzjastycznym odbiorem paryżan. W kwietniu 1662 roku otwarto drugą linię, a później trzy kolejne. Zwrot z inwestycji udziałowcy przeznaczyli na zakup dodatkowych powozów, natomiast własne zyski Pascal przeznaczył na potrzeby biednych. Ogółem spółka dysponowała 50 końmi.
Plany Pascala, aby od osób uboższych pobierać niższą opłatę, nie zostały zrealizowane. Po podwyżce cen do sześciu soli, zainteresowanie transportem zbiorowym w Paryżu zmalało. Ponadto społeczne niezadowolenie wywoływało niedopuszczenie do przewozu określonych grup zawodowych. System funkcjonował do końca lat 70. XVII wieku (według różnych źródeł do 1675, 1677 bądź około 1680 roku).